العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
148
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
آمرزش ببرد چون وابسته با امام و پيشواى دادگر برگزيده خدا باشند ، و آنان كه راه كفر گزيدند يار ايشان شيطان و ديو رهزنست آنها را از عالم نور بتاريكيهاى گمراهى درافكند ، راوى گويد عرضكردم مگر مقصود خداوند از اينكه ميفرمايد آنان كه راه كفر گزيدند ، كفار و غير مسلمانان نيست حضرت فرمود كافر چه نورى دارد تا از آن بيرون رود بسوى تاريكيها ؟ بنا بر اين مقصود خداوند از اين جمله آنهائى است كه در نور اسلام بودند ولى بعدها چون ولايت و وابستگى هر پيشواى ستمگر غير برگزيده خدا را پذيرفتند از نور اسلام بسوى تاريكيهاى كفر بيرون شدند پس آتش دوزخ بر آنها واجب شد تا همراه كفار بسوزند سپس فرمود : اين گروه اهل دوزخ و در آن مخلّد خواهند بود « 1 » . همين روايت كه در كنز جامع الفوائد از كتاب غيبت مفيد نقل شده . شرح اين روايت در جاى ديگر به همين زودى خواهد آمد . 19 - مهزم اسدى گويد از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود خداوند تبارك و تعالى فرموده است ، هر كسى كه از امامى كه از سوى خدا نيست پيروى كند البته او را عذاب و شكنجه دهم اگر چه آن فردى كه پيروى مىكند كردارش خوب و پاكيزه باشد و هر كس از پيشواى برگزيده خدا پيروى كند البته از او گذشت مينمايم اگر چه كردارش سوء باشد عرضكردم از اين دسته ميگذرد و آن دسته را عذاب مى - كند ؟ فرمود آرى همانا خداوند ميفرمايد ، خدا يار اهل ايمانست آنها را از تاريكىهاى عالم بيرون آرد و بعالم نور برد سپس آن حديث قبلى را كه ابن ابى يعفور نقل كرده بيان فرمود و بر آن افزود : پس دشمنان على امير المؤمنين عليه السّلام آنها در آتش دوزخ مخلّد و جاويد هستند اگر چه در دين خود در نهايت پارسائى و زهد و عبادت باشند و آنها كه به حضرت على عليه السّلام ايمان دارند در بهشت جاويدند اگر چه كردارشان زشت و ضد آن دسته باشد « 2 » .
--> ( 1 ) سورهء بقره آيه 256 و روايت در تفسير عياشى ج 1 و كافى ج 1 ص 375 . ( 2 ) تفسير عياشى ج 1 ص 139 .